در خبرها امده با تصویب نمایندگان مجلس شورای اسلامی ساعت کاری بانوانی که دارای شرایط خاص میباشند کاهش گیدا خواهد کرد. این خبر از دو جنبه مثبت و منفی قابل بررسی است. جنبه مثبت ان از نظر انسانی و ملاحظات یک فرد بیمار یا گرفتار است که می بایست در تمام عرصه ها و ارکان سرایت یابد. همه ما موظف هستیم مراعات حال افراد نیازمند و ناتوان را بنماییم و این موضوع جای بسی خوشحالیست. نکته دیگه شرایط خاص بانوان و لزوم فرصت سازی مناسب برای حضور بهتر و بیشتر و موثرتر در خانه و محیط خانواده میباشد.
اما نکته منفی بازتاب این فرجه در بین کرفرمایان میباشد. زیرا هیچ کارفرمایی علاقه ندارد برای کار کمتر پول بیشتر بدهد و این موضوع باعث ریزش این نیروها و اخراج انها و عدم بکارگیری انها خواهد شد. کدام کارفرما حاضر است برای ۳۶ ساعت کار در هفته معادل ۴۴ ساعت مزد بپردازد؟
این موضوع علیرغم نگاه انسانی بسیاری از کارفرمایان با توجه به مشکلات عدیده اقتصادی غیر قابل انجام است. البته بخش دولتی در اجرای این قانون مشکلی ندارد و امکان تامین بودجه این امتیاز و فرصت میسر است. مشکل در تامین محل منابع مالی در بخش خصوصی است که به نظر میرسد برای ولین بار مقنن راههای تامین منابع این طرح را دیده اند و برای اولین بار مشوقهای جایگزین پیشنهاد شده است. در این صورت امکان عملیاتی دن و اجرای این طرح بسیار بالاست. منتها خوبست در اجرا کارفرمایان برای استفاده از مزایای جایگزین دچار مشکل نشوند و به راحتی و با شرایط سهل بتوانند از مزایای جایگزین بهره ببرند. در غیر اینصورت راحتترین راه عذر خواستن از ادامه همکاری یا جذب چنین نیروهایی خواهد بود که در اینصورت نتایج مد نظر حاصل نخواهد شد.