به این اساسنامه انتقاد دارم، بزرگترین مشکل اساسنامه‌ها، فراهم کردن بستری برای انجمن‌هایی با رویکرد منفعت‌طلبانه و انحصارگر است.

وی افزود:‌ این بستر در اساسنامه‌ها موجود بوده و زمانی که در سطح کارگاه حداقل ۱۰ نفره و خارج از آن، ۵۰ نفر با اجازه مشارکت آزاد تعیین می‌کنند، یعنی شخص مؤسس می‌تواند از تمامی بستگان دوست و آشنا برای کسب رأی و تشکیل یک هیأت مدیره گوش به فرمان اقدام کنند.

این فعال کارگری با اشاره به اینکه انجمن‌های فعلی باید یک تشکل کاملاً شورایی و با مشارکت و خرد جمعی فعالان خود باشد، گفت: باید اصلاحاتی برای جلوگیری از انحصار و اهداف سیاسی، صورت گیرد، تا فعالان کارگری واقعی در انجمن‌ها و هیأت مدیره حضور یابند.

داوودی یکی دیگر از مشکلات انجمن‌ها را ۲ و گاهی ۳ مسئولیته بودن افراد دانست و گفت: این امر موجب انحصار می‌شود و این بخش از اساسنامه نیز باید مورد بازنگری قرار گیرد، چرا که برخی افراد علاوه بر عضویت ارشد در هیأت مدیره (رئیس انجمن) به عنوان دبیر انجمن نیز انتخاب می‌شوند.

وی افزود: یکی دیگر از مشکلات که مربوط به کم‌کاری انجمن‌هاست، عدم آشنایی کارگران با حق و حقوقشان است، چرا که این موضوع از طریق انجمن‌ها باید شناسانده شوند که به عنوان نمونه، آموزش برای نحوه انعقاد قرارداد و یا درخواست بیمه از کارفرماست.

منبع: فارس نیوز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *