در این خصوص در طرح پیشنهادی وزارت کار که به مجلس شورای اسلامی ارایه گردیده چنین امده که در صورت قطع رابطه کاری با کارگری که کمتر از یکسال فعالیت دارد سنوات وی در حسابی اندخته و ذخیره گردد تا در زمان بازنشستگی قابل برداشت و استفاده گردد.
اولا باید بررسی کرد این پیشنهاد برای چه مطرح شده و فلسفه و مبنای چنین پیشنهادی چیست. برای جواب به این سوال باید کمی به تاریخچه و وضعیت پرداخت سنوات به کارگران قرارداد موقت بپردازیم. مطابق ماده ۲۷ قانون کار فعلی چنانچه کارگری اخراج گردد و این اخراج در مراجع حل اختلاف مورد تایید قرار گیرد به کارپرانی که یکسال یا بیشتر سابقه دارند به نسبت کارکرد به میزان هرسال یکماه مزد تعلق میگیرد. مفهوم این عبارت اینست که به گارگران با سابقه کمتر از یکسال هیچ مزایایی تحت عنوان مزایای پایان کار یا همان سنوات تعلق نمیگیرد. این رویه سالهای سال مورد عمل مراجع بوده و هم اکنون نیز بسیاری از مراجع با چنین استنباط و رویه ای عمل مینمایند. منبعث از همین ماده قانونی به کارگرانی که دارای قراردادهای کمتر از یکسال بودند نیز سنواتی پرداخت نمیشد و یکی از دلایل رواج و شیوع قراردادهای مدت موقت بویژه قراردادهای کمتر از یکسال همین موضوع بوده است.
حال برای از بین بردن این تبعیض در پیشنهاد جدید وزارت کار چنین امده که به هر میزان سابفه به نسبت کارکرد میبایست سنوات تعلق گیرد و بجای ارایه ان به کارگر این مزایا در حسابی به حساب کارگر و برای کارگر ذخیره گردد. اما تحت عناوین مخلف و به دلایلی از جمله دلایل شرعی – مبنی بر اینکه نمیتوان برای حقوق مسلم و قطعی کارگران علیرغم میل انها تصمیم گرفت – با این پیشنهاد محالفت گردیده است. لذا بهتر است در هر دوحالت فرضی اجرا یا عدم اجرای این پیشنهاد نتایج را با هم مقایسه کنیم و در ان صورت به ارزیابی بپردازیم.
اولا اگر خواسته صنوف کارگری مبنی بر غیر قانونی بودن و رد این پیشنهاد محقق گردد، وضع فعلی ادامه خواهد یافت برای درک بهتر این وضع باید دو کارپر با شرایط دایم که در پایان مدت کاری خود مثلا بعد از سی سال سنواتی معادل سی ماه حقوق و مزایا را دریافت میکند با کارگری با شرایط موقت که هر سال یا هر شش ماه سنوات خویش را دریافت میدارد مقایسه ای داشته باشیم. کارگری که بعد از سی سال در ایام پیری معادل سی ماه حقوق دریافت میدارد میتواند برای ایم بازنشستگی و دوران کهولت خود برنامه ریزی مناسب و دلخواهی داشته باشد اما کارگری که در طول ایام کار سنوات ناچیز و تدریجی خود را اخذ و خرج کرده در هنگام بازنشستگی با کوهی از هزینه ها و مخارج ناشی از دوران کهولت مواجه است که هیچ راه علاجی برای ان نیست. اما چنانچه این ارقام در حسابهای بانکی ذخیره و در این حسابها با توجه به کارکرد حساب علاوه بر اندوخته شدن این ارقام خرد و ناچیز سود ناشی از فعالیتهای اقتصادی نیز به ان تعلق گیرد پشتوانه ای مادی و روانی قابل توجهی برای کارگر خواهد بود. به نظر میرسد فارغ از هرگونه پیش داوری این پیشنهاد برای قشر زحمتکش کارگر بتواند بسیار موثر و کارآمد باشد. فقط چنانچه کاستی های احتمالی این طرح و طرحهای مشابه در محک نقد و برسی های کارشناسانه به حد اقل برسد بسیار کارساز خواهد بود
منبع: تشکل نیوز