نشست مشترک تشکل‌های کارگری و کارفرمایی، با حضور محمد عطاردیان (رئیس هیات مدیره کانون عالی انجمن‌های صنفی کارفرمایان ایران)، حسن صادقی (رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری)، حمیدرضا سیفی (دبیرکل کانون عالی انجمن‌های صنفی کارفرمایی کشور)، فرزاد یوسفی (مدیرکل سازمان‌های کارگری و کارفرمایی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی) و علی خدایی (نماینده کارگران در شورای عالی کار و نایب‌رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور) برگزار شد.

عطاردیان در ابتدای نشست در اشاره به مشکلات سازمان تامین اجتماعی گفت: ۹۱ درصد پول تامین اجتماعی را کارگران و کارفرمایان با پرداخت حق بیمه‌ها می‌دهند اما این دو هیچ دخالتی در مدیریت آن ندارند. در گذشته این سازمان سه‌جانبه‌گرایانه اداره می‌شد اما سال‌هاست که دولت تمام ارکان آن را گرفته و نه کارفرمایان و نه کارگران را در مدیریت آن مشارکت می‌دهند. ما نگران سرنوشت این سازمان هستیم.

وی یادآور شد: سال‌ها قبل در همین نشست صورتجلسه‌ای بین ما و کارگران امضا شد که شورای عالی تامین اجتماعی مجدداً احیا شود؛ شورایی که به صورت سه‌جانبه‌گرایانه برای بودجه سازمان تصمیم می‌گرفت اما با تشکیل وزارت رفاه و تامین اجتماعی اداره سازمان به دست دولت افتاد و دولت آن را به طور دلخواه اداره کرد.

حسن صادقی رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری ضمن تبریک روز کارگر، گفت: شاید خود کارگرانی که در سال ۱۸۸۶ در شیکاگو قیام کارگری برپا کردند فکر نمی‌کردند که حاصل خونشان به اعلامیه فیلادلفیا و سازمان بین‌المللی کار منجر خواهد شد. یاد و خاطره تمام جانباختگان در راه منافع کارگران را باید گرامی بداریم.

وی سپس با تقدیر از روحیه تفاهم و سعه‌صدر در محمد عطاردیان یادآور شد: وقتی در اواخر دهه ۷۰ و اولین همایش ملی کار با آقای عطاردیان مواجه شدم هر دو نگاه بسته‌ای به هم داشتیم اما با تعقل و تفاهم در طی این سالها به نتایج ارزشمندی در حوزه کارگری رسیده‌ایم؛ از قبیل بحث‌هایی پیرامون ماده ۱۹۱، ورود به ماده ۱۸۹ و همچنین تنظیم پیمان چهار جانبه‌گرانه‌ای بین کارگران، کارفرمایان، دولت و نمایندگان سازمان بین‌المللی کار در سال ۸۳ که حوزه روابط کار و شوراها، انجمن‌های صنفی کارگری را تقویت می‌کرد. این پیمان بسیار قدرتمند بود و اگر به قانون تبدیل می‌شد شاید بسیاری مشکلات در حوزه نهادهای مدنی رفع می‌شد.

علی خدایی عضو کانون عالی شوراهای اسلامی کار موارد متعددی وجود دارد که کارفرمایان و کارگران با هم پیگیر آنها بوده‌اند. اصلاح ساختار تامین اجتماعی طی چند سال اخیر بارها در اتاق فکرهای مشترک ما درباره آن تصمیم گرفته شده، اما بی‌نتیجه بوده‌اند. موضوع دیگری که بارها درباره آن صحبت شده اما خروجی نداشته است مسئله اصلاح قانون کار بوده است. همچنین مسئله اصلاح شوراها در زمانی نوشته شد که این شوراها از قدرت بسیار بیشتری نسبت به آن برخوردار بودند اما تاکنون نتیجه‌ای دربرنداشته است. پس پرسش این است که چرا این نشست‌ها خروجی نداشته است؟ چرا مسائل بین ما و کارفرمایان هنوز حل نشده است؟

یوسفی مدیر کل سازمان های کارگری و کارفرمایی نیز در این نشست گقت تشکل‌های کارگری از پایین بودن حقوق‌ها می‌گویند اما از طرفی کارفرمایان وضعیت امنیت سرمایه‌گذاری خودشان را در نظر می‌گیرند. در چنین وضعیتی، دولت دچار سردرگمی می‌شود. اگر شما درست بتوانید تصمیم بگیرید این مسئله بر نظر دولت موثر خواهد بود. دیر و بد تصمیم گرفتن موجب خوشحالی دشمنان جامعه ما می‌شود.

وی خاطرنشان ساخت: خانه کارگر یک محل مقدس است چون کارگران شریف و زحمتکش و افراد باتجربه در آن حضور دارند و تشکل اصلی صنفی کارگران است. دولت همیشه نظرات تشکل‌های کارفرمایی و کارگری را می‌شنود و علاقمند ایجاد تعامل بین این دو گروه است.

منبع: ایلنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *